Wzorzec FCI nr 215 /11.05.1998/

 

BICHON FRISE

(Bichon a poil frise)

 

 

 

POCHODZENIE: Francja / Belgia.

DATA PUBLIKACJI OBOWIĄZUJĄCEGO WZORCA:

10.01.1972.

GRUPA: Psy do towarzystwa.

KLASYFIKACJA F.C.I. : Grupa 9 Psy ozdobne i do

towarzystwa.

Sekcja 1 Bichony i rasy pokrewne.

Nie podlegają próbom pracy.

WRAŻENIE OGÓLNE:

radosny i figlarny piesek; żwawy chód;

kufa średniej długości; sierść długa, korkociągowato skręcona i bardzo miękka, przypominająca futro kozy mongolskiej. Głowa noszona dumnie i wysoko; oczy ciemne, wesołe i pełne wyrazu.

GŁOWA:

harmonizująca z tułowiem.

OKOLICA MÓZGOCZASZKI:

Czaszka: raczej płaska, lecz sprawiająca wrażenie okrągłej za sprawą okrywy włosowej. Dłuższa, niż kufa.

Stop: słabo zaznaczony.

OKOLICA TWARZOCZASZKI:

Nos:

zaokrąglony, czarny, o delikatnej strukturze, lśniący.

Kufa:

nie może być gruba ani ciężka, nie może jednak być wąska. Bruzda między łukami brwiowymi słabo widoczna.

Wargi:

delikatne, raczej cienkie, jednakże mniej, niż u schipperke; górna warga opada tylko na tyle, by zakrywać dolną, nigdy jednak nie może być ciężka lub obwisła. Wargi zwykle czarne aż po kąty wargowe. Dolna warga nie może być ciężka, ani widoczna, nie może także być delikatna, ani odsłaniać błon śluzowych, gdy pysk jest zamknięty.

Szczęka i żuchwa oraz zęby:

zgryz nożycowy, tzn. siekacze żuchwy zachodzą na siekacze szczęki, tak, że ich przednia ściana opiera się lekko o tylną ścianę górnych siekaczy.

Policzki:

płaskie i niezbyt umięśnione.

Oczy:

ciemne, z jak najciemniejszymi obwódkami, raczej okrągłego kształtu, nie w kształcie migdałów. Nie mogą być osadzone skośnie. Wesołe, niezbyt duże, nie ukazujące białkówek. Nie aż tak duże ani wypukłe jak u gryfonika brukselskiego czy pekińczyka. Oczodół nie może być płytki; gałka oczna nie może nadmiernie wystawać.

Uszy:

zwisające, obficie okryte delikatną, skręconą, długą sierścią; ustawione nieco do przodu, gdy pies nasłuchuje, lecz w taki sposób, że przednia krawędź dotyka czaszki i nie odstaje ukośnie. Płat ucha nie może – jak w przypadku pudli – sięgać nosa, lecz do połowy długości kufy. Uszy są jednak delikatniejsze i nie aż tak szerokie, jak u pudli.

SZYJA:

dość długa, noszona wysoko i dumnie. Łukowata i węższa przy czaszce, rozszerza się stopniowo i łagodnie przechodzi w obręcz barkową. Jej długość stanowi w przybliżeniu 1/3 długości tułowia (proporcja 11 cm : 33 cm u psa o wzroście 27 cm); szczyt łopatek traktuje się jako podstawę.

TUŁÓW:

Lędźwie: szerokie i dobrze umięśnione; lekko wysklepione.

Zad: lekko zaokrąglony.

Klatka piersiowa: dobrze rozwinięta ; mostek wyraźnie zaznaczony; żebra rzekome zaokrąglone, nie kończące się gwałtownie; raczej

głęboka.

Słabizny: dobrze podciągnięte; skóra delikatna i nie luźna, dająca wrażenie elastyczności.

OGON: osadzony nieco niżej linii grzbietu, niż u pudla. Zwykle noszony jest wysoko i wdzięcznie zagięty, noszony w linii kręgosłupa.

Nie może być zakręcony ani cięty; nie może dotykać grzbietu, jednakże obfity włos ogona może opadać na grzbiet.

KOŃCZYNY

KOŃCZYNY PRZEDNIE:

widziane z przodu, przednie łapy zupełnie proste i prostopadłe ; delikatny kościec.

Łopatka: dość ukośna, nie wystająca, sprawiająca wrażenie, iż jest tej samej długości, co kość ramieniowa, a więc ma ok. 10 cm.

Ramię: nie odstaje od tułowia.

Łokcie: nie odstające.

Śródręcze: krótkie. Widziane z przodu – proste; z profilu – bardzo nieznacznie ukośne.

KOŃCZYNY TYLNE:

szeroka miednica.

Uda: szerokie i muskularne; ukośne.

Stawy skokowe: bardziej ukątowane, niż u pudla.

ŁAPY: mocne. Preferowane czarne pazury, choć jest to trudno osiągalny ideał.

SKÓRA: preferowana ciemna pigmentacja skóry pod białą szatą; genitalia pigmentowane są na czarno, niebieskawo lub beżowo.

SZATA

SIERŚĆ:

delikatna, jedwabista. Bardzo luźne, korkociągowate loki, przypominające futro kozy mongolskiej. Nie może leżeć płasko, ani też być sznurowata. Długość 7-10 cm.

PIELĘGNACJA:

można prezentować psa z nieznacznie skorygowaną szatą łap i kufy.

MAŚĆ :

czysto biała.

WYMIARY:

wysokość w kłębie nie powinna przekraczać 30 cm ; niewielki wzrost psa jest cechą pożądaną.

WADY:

wszelkie odstępstwa od wyżej wymienionych cech należy uznać za wady, których ocena powinna być proporcjonalna względem ich stopnia i zasięgu. Odnosi się to również do:

• lekkiego tyłozgryzu i przodozgryzu;

• płasko leżącej, falistej, sznurowatej lub zbyt krótkiej szaty;

• pigmentacji skóry przechodzącej na szatę i tworzącej rude łaty.

WADY DYSKWLIFIKUJĄCE:

• różowy nos.

• cieliste wargi.

• prognatyzm (tyłozgryz -przodozgryz) rozwinięty w takim stopniu, że siekacze nie stykają się.

• jasne oczy.

• ogon zawinięty lub skręcony spiralnie.

• czarne plamy na szacie.

UWAGA: Samce powinny mieć dwa normalnie wykształcone jądra,

całkowicie opuszczone do moszny.

 

 

                                  

 

                                  

 

 

 

Bichon frise Breed standard - wzorzec angielski

 

15-May-06

 Standard jest drogowskazem, który opisuje idealne cechy, temperament i wygląd rasy i zapewnia, że rasa jest zdolna do funkcjonowania.  Absolutna stabilność jest niezbędna. Hodowcy i sędziowie powinni być zawsze ostrożni, aby uniknąć oczywistych "przerysowań" cech, co byłoby w jakikolwiek sposób szkodliwe dla zdrowia, psychiki lub charakteru danej rasy. Od czasu do czasu możne się zdarzyć, że pewne cechy mogą wpływać u niektórych ras psów negatywnie na zdrowie lub zachowanie, a od sędziów i hodowców jest wymagane, aby na bieżąco zgłaszać takie problemy do Kennel Club. Jeśli dana funkcja lub cecha jest pożądana w standardzie rasy, zawsze powinno być stosowane "prawo środka".

 

Ogólny wygląd
Inteligentny wygląd, wyważone proporcje. Naturalnie biała szata o luźnym, korkociągowatym skręcie. Dumna postawa.

Charakterystyka
Wesoły, żywy piesek.

Temperament
Przyjazny i otwarty.

Głowa
Stosunek długości kufy do czaszki jak 3: 5.  Prawidłową szerokość i długość kufy wyznacza się liniami poprowadzonymi od zewnętrznych kącików oczu do  nosa.  Powstały trójkąt powinien jak najbardziej przypominać trójkąt równoboczny. Cała głowa w równowadze z ciałem. Wargi nie grube, ani ciężkie. Policzki płaskie, nie bardzo silnie umięśnione. Stop umiarkowany, bruzda czołowa słabo zaznaczona. Czaszka lekko zaokrąglona, nie za mocna, włosy tworzą okrągły wygląd.  Nos duży, okrągły, czarny, miękki i błyszczący.

Oczy
Ciemne, okrągłe, obwódki oczu czarne, otoczone przez ciemne powieki, spowodowane dobrym pigmentem skóry.  Patrzące na wprost, dość duże, ale nie w kształcie migdała, ani ukośnie ustawione, czy wypukłe. Bez widocznych białek.  Spojrzenie pełne wyrazu.

Uszy

Przylegające do głowy, pokryte obfitym włosem, osadzone na nieco wyższym poziomie niż oko i raczej z przodu czaszki.  Sięgające do połowy kufy.

Kufa
Szczęki mocne, z doskonałym, regularnym i kompletnym zgryzem nożycowym, tzn. górne zęby ściśle pokrywają zęby żuchwy i są ustawione prostopadle do szczęk. Pełne uzębienie pożądane. Obwódki ust dość napięte i całkowicie czarne.

Szyja
Szyja dość długa, długości około jednej trzeciej długości ciała. Noszona wysoko i dumnie.  Okrągła i płaska koło głowy, stopniowo rozszerzająca się i przechodząca płynnie w plecy.

Kończyny przednie
Łopatki ukośne, o długości równej kości ramiennej. Łokcie przylegające do ciała.  Nogi proste,  widziane z przodu prostopadłe, nie za drobnej kości. Nadgarstki krótkie i proste patrząc od przodu, widziane z boku bardzo lekko nachylone.

Tułów
Klatka piersiowa dobrze rozwinięta, głęboka. Żebra dobrze wysklepione, płynnie przechodzące w lędźwie - nie kończące się nagle. Lędźwie szerokie, dobrze umięśnione, lekko łukowate. Miednica szeroka, zad lekko zaokrąglony. Długość grzbietu od kłębu do ogona powinna być równa wysokości w kłębie.

Kończyny tylne
Uda szerokie i dobrze zaokrąglone.

Łapy
Mocne i zaokrąglone. Poduszki czarne. Preferowane czarne pazury.

Ogon
Noszony z wdziękiem, zakrzywiony nad grzbietem. Nigdy nie dotyka grzbietu. Zakrzywiony zgodnie z linią kręgosłupem, tylko włosy dotykają tułowia. Osadzony na poziomie linii grzbietu, ani zbyt wysoko, ani zbyt nisko. Spiralnie zakręcony ogon jest niepożądany.

Ruch
Zrównoważony i powodujący utrzymanie bez wysiłku stałego poziomu linii grzbietu. Nogi prowadzone wzdłuż linii prostej, z widocznymi (patrząc od tyłu) poduszkami łap.

Szata
Jedwabiście miękka z  korkociągowatymi  lokami. Ani płaska, ani sznurowa, 7-10 cm (3-4 ins) długości.

Kolor
Szata biała, ale znaczenia w odcieniu śmietany lub moreli akceptowane do 18 miesiąca życia. Pożądany ciemny pigment skóry. Często można znaleźć na skórze czarne, niebieskie lub beżowe znaczenia.

Rozmiar
Idealna wysokość 23-28 cm (9-11 ins) w kłębie.

Wady

Każde odstępstwo od powyższych punktów należy uznać za błąd, którego oceny należy dokonać w dokładnej proporcji do jego stopnia oraz jego wpływu na zdrowie i dobrostan psa.

Uwaga
Samce powinny mieć dwa  jądra w pełni zstąpione do moszny.

Ostatnia aktualizacja - marzec 1994

 

 

Powrót